|
Tekst: Tannia Sels, foto's: Leen van Doorn Veel aquaristen voederen hun vissen met muggenlarven. In Nederland en België komen wel 970 verschillende muggensoorten voor. Gelukkig kunnen er daarvan amper een vijftiental steken. Onze bekendste steekmug, uit de zwarte muggenlarf, is er één van. Steekmuggen behoren tot de familie Culicidae. De wetenschappelijke naam van onze steekmug luidt Culex pipiens,, hetgeen in vertaling zoveel als 'piepende mug' betekent en duidelijk verwijst naar het nerveus makende zoemconcert. Steekmuggen hebben bloed nodig als krachtvoedsel om eitjes te kunnen leggen. Het zijn dus enkel de vrouwtjes die ons lastig vallen, uit de slaap houden en opzadelen met een rode bult en onuitstaanbare jeuk. De mannetjes zijn veel vredelievender. Ze leven alleen van plantaardig voedsel.
Onze huid is dun en weinig behaard. En vermits muggen ook het gezegde 'waarom moeilijk als het ook makkelijk kan' kennen, zullen zij de mens als doelwit kiezen. Bij gebrek aan deze optimale gasten, willen ze het ook wel proberen bij hoefdieren en vogels. Maar dan echt in uiterste nood! Sommige mensen mogen zich steeds in een muggenbezoekje verheugen, terwijl anderen er weinig of geen last van hebben. Wellicht hebt u zich ook weleens afgevraagd wat daarvan de reden mag zijn. Entomologen vermoeden dat de persoonlijke geur hierin een niet onbelangrijke rol speelt. Maar echt weten doen ze het niet.
De paring gebeurt in de lucht, al vliegend. De eieren worden aan het wateroppervlak gelegd. Een stilstaand watertje, een vijver, een niet afgedekte regenton of zelfs een plat dak waar wat water op staat, wordt vriendelijk geaccepteerd als afzetplaats voor de eieren. Na enkele dagen opent de muggenlarve het deksel van het eikapsel en begint een zwemmend leven vol gevaren. Want zwarte muggenlarven smelten als boter in de muil en zijn een mals boutje voor vele waterbewoners. Als de larve niet aan het wateroppervlak kan komen om te ademen, verdrinkt ze. Het verpoppen tot mug gebeurt in het water, de poppen hangen als dikke komma's aan het oppervlak. Daarna is de mug volwassen en heeft nog een maand te leven. Maar de bevoorrechten die in de late herfst worden geboren, kunnen tot zes maanden oud worden. Deze groep moet immers overwinteren en zo borg staan voor een nieuwe generatie in de komende zomer. |