Gezelschapsaquaria
Er wordt wel eens geopperd, dat men een dikke portemonnee moet hebben om districtskampioen te worden. Gelukkig is dat niet het geval, want we hebben heel mooie aquaria bij zeer eenvoudige districtskampioenen gezien. Heel grote aquaria van vier meter of langer waren er dit jaar niet bij. (Dit komt veel meer voor bij speciaalaquaria.) De langste bak was 230 cm en de kortste 125 cm. De laatste had een watervolume van 200 liter. Er was één deelnemer, bij wie de bodem van het aquarium een kwart deel van een cirkel was. Dat aquarium stond in een hoek van de kamer. De straal van die cirkel was 87 cm, waardoor de beide zijwanden dus ook 87 cm lang waren. In een rechte lijn was de (gebogen) voorruit 123 cm. Het watervolume in dit aquarium was 350 liter. Dit aquarium was een zogenaamd fabrieksaquarium. Die zijn te herkennen aan het feit, dat de lichtkap (meestal) aan het aquarium vastzit en dat de verlichting altijd met complete tl-balken in de lichtkap gemonteerd is. Het grootste nadeel hiervan is, dat het erg moeilijk is om er een extra tl-balk in aan te brengen. Dit heeft uiteraard geen invloed op de keuring. We hebben nog twee deelnemers gezien met fabrieksaquaria, maar dat waren gewone rechte aquaria. Alle andere deelnemers hadden een aquarium, waar ze (soms zelf) een meubelstuk voor gemaakt hadden.
Gebruikte planten
Als geschikte aquariumplanten zijn ongeveer 1.000 soorten beschikbaar. Alle deelnemers samen hadden hiervan 70 soorten toegepast, waarvan 27 echte waterplanten en 33 moerasplanten, die uiteraard allemaal in een aquarium kunnen groeien. Javamos (Vesicularia dubyana) en de vaantjesplant (Hygrophila difformis) kwamen voor in twaalf aquaria. Lobelia cardinalis was in dertien aquaria aangeplant. Tijgerlotus (Nymphaea lotus) was slechts in negen aquaria aangeplant. Van de inlandse planten werden hoornblad (Ceratophyllum demersum), waterpest (Egeria densa) en Elodea canadensis toegepast, alsmede Riccia fluitans. De laatste bij drie deelnemers, de andere inlandse waterplanten bij één deelnemer. Van de (nog niet of zeer zelden) verkrijgbare aquariumplanten: Eichhornia diversifolia (1x), Eichhornia azurea (geen enkele keer), Hydrotriche hottoniiflora (1x), Hygroshiza aristata (1x), Nymphaea glandulifera (1x), Ottelia ulvifolia (3x) en ten slotte Rotala macrandra Green (1x).
Gehouden vissen
Er zijn 30.000 verschillende vissoorten beschreven. Stel, de helft zijn zeewatervissen, dan blijven er nog 15.000 over. Als we er dan weer vanuit gaan, dat hiervan weer de helft ongeschikt is om in een gezelschapsaquarium te houden, blijven er altijd nog 7.500 soorten over. Als we een jaar lang, elke week, bij alle aquariumspeciaalzaken de aanwezige vissoorten opschrijven, komen we echter nog maar aan 1.000 soorten. Op de keuringslijsten zijn we daarentegen precies 50 soorten tegengekomen. Echt zeldzame soorten hebben we maar bij één deelnemer gezien, nl. Parluciosoma cephalotaenia in een mooie school van negentien stuks. De kardinaaltetra (Paracheirodon axelrodi) was de meest gehouden soort, nl. bij zes deelnemers. Opvallend is dat niemand neontetra's hield en dat slechts één deelnemer keizertetra's (Nematobrycon palmeri) verzorgde. Bij één deelnemer troffen we twee stuks van de clownbotia (Botia macracantha) aan. Deze tot 30 cm lang wordende vis achten we minder geschikt voor een gezelschapsaquarium. Deze vis hoort in een speciaalaquarium thuis.
Positief opvallend is de terugkeer van een aantal oude bekende killivissen. Twee soorten Aplocheilus (ook bij twee deelnemers) en Epiplatys dageti, die we bij vier deelnemers aantroffen. Van de meer dan 100 Corydoras-soorten waren er negen soorten aanwezig. Corydoras sterbai kwamen we bij drie deelnemers tegen, C. paleatus bij twee. De zeven anderen ook bij zeven deelnemers. Van de meer dan 1.000 soorten beschreven karperzalmen kwamen we één Afrikaan tegen, de Congozalm (Phenacogrammus interruptus) en dertien Zuid-Amerikaanse soorten. Bij enkele deelnemers hebben we in veel te kleine aantallen 'oudgediende' scholenvisjes gezien. Voorheen de hoofdmoot van het dierenbestand, maar nu oud tot zeer oud, mochten ze hun oude dag gewoon bij hun baasje doorbrengen. Eigenlijk zijn we er erg blij mee, want deze dieren doe je toch niet als oud vuil weg.
Tekst: Aad Bouman, foto's: Aad Bouman en Dick Plokker (bondskeurmeesters)
