De zonneroos (Cereus pedunculatus) als een nieuwe gastanemoon voor Periclimenes amethysteus Tekst en foto's: Peter Wirtz (vertaling: Henk Alblas) De gebande partnergarnaal (Periclimenes amethysteus) leeft uitsluitend in de Middellandse Zee en naar het schijnt altijd in het gezelschap van een zeeanemoon. Het meest vindt men hem op de wasroos (Ammonia virides, voorheen Ammonia sulcota genoemd) en op de zeefanemoon (Aiptasia mutabilis).   De mondschijf van de zonneroos (Cereus pedunculatus) kan een doorsnee van 12 cm bereiken Ook op de gouden zeeroos (Condylactis aurantiaca) en zelfs op de zeer sterk netelende draadanemoon (Alicia mirabilis) werd Periclimenes amethysteus al gezien. Deze ongeveer 3 cm lang wordende garnaalsoort, die op een diepte van 0 tot 20 meter leeft, is het eenvoudigste aan het vlekkenpatroon binnen in de rode banden op het lichaam te herkennen. Tijdens een duik bij een onder zee liggende bergtop enige km voor Jesolo (dus in de noordelijke Adriatische Zee) stootte ik in 17 meter diep water op een veld zonnerozen (Cereus pedunculatus). Tot mijn verbazing vond ik Periclimenes amethysteus ook op deze zeeanemoon, waarvan tot heden nog geen enkele registratie is gemaakt.   De gebande partnergarnaal (Periclimenes amethysteus) voor de eerste keer op Cereus pedunculatus betrapt In de Middellandse Zee leven behalve P. amethysteus ook nog P. criptus en P. aegylios op een groot aantal zeeanemonen (de tweede soort wordt vaak verkeerd P. sagittiger genoemd, terwijl deze er totaal anders uitziende soort alleen in het oosten van de Atlantische Oceaan leeft). Ook deze soorten zijn tot heden niet op Cereus pedunculotus gezien. In het aquarium gebruikt P. amethysteus ook totaal andere anemonen als bescherming. Zelfs tropische soorten, die deze garnaal normaliter nooit ont- moet. Dat betekent, dat de bescherming tegen het netelen van de garnalen nagenoeg universeel is. Waarom ze echter door de zeeanemonen niet worden geneteld en opgevreten, is nog steeds niet bekend.