Wat is de geschiktste watertemperatuur voor de Congozalm? En wat zijn de minimale afmetingen van een bak voor 12 tot 15 Congozalmen? Temperatuur tussen de 23 en de 26 graden. Het is best goed de temperatuur van tijd tot tijd wat hoger/lager te laten zijn. De beste afmetingen berekenen we zo: Tienmaal de lengte van de volwassen vis: plm. 85 cm. Vermeerderd met tienmaal de halve lengte van de vis als het net als de Congozalm een snelle zwemmer betreft: 43 cm. De minimale lengte moet dus 130 cm zijn. Dat is het uiterste minimum. Groter is beter. Ik heb een zoetwateraquarium van 500 liter waar enkel en alleen twaalf discusvissen in zitten. Verder is het een kale bak, omdat dit veel makkelijker schoon te houden is en i.v.m. water verversen. Nu heb ik sinds een paar weken last van hele kleine wormpjes op mijn glas (voor- en achterkant), die ik er niet uit krijg. Ik heb al een middel geprobeerd tegen wormpjes, waarvan de verkoper me 'garandeerde' dat ze helemaal weg zouden gaan, maar het is niet eens verminderd. De kweker, bij wie ik mijn vissen haal, zei dat het borstelwormpjes waren. Ik heb ze waarschijnlijk ook met de laatste vissen, die ik daar gehaald heb, meegekregen, want hij heeft ze ook. Kunt u mij misschien een oplossing geven voor dit probleem? Ik weet wel dat weinig voeren ze kan verminderen, evenals vaak en veel water verversen en de pomp goed schoonmaken. Maar ik wil er (als dat mogelijk is) helemaal vanaf. Het gaat dus om hele kleine (0,3 mm tot 1 mm) witte wormpjes op het glas. Ze zweven ook wel door het water, maar de duizenden wormpjes bewegen voornamelijk over het glas. Soms schuren de vissen ook ergens langs. Ik denk dat ze er dan last van hebben. Het stellen van een diagnose op afstand en/of aan de hand van een beschrijving, hoe goed of nauwkeurig ook, blijft een heikele aangelegenheid. Ik kan dan ook geen verantwoordelijkheid voor gebeurtenissen en gevolgen op me nemen. Uit de beschrijving te oordelen betreft het in ieder geval voor vissen onschuldige wormachtigen. Dat ze (de vissen) van tijd tot tijd schurend gedrag vertonen houdt m.i. geen verband met de wormpjes. Deze wormpjes komen vrij vaak in aquaria voor. In uw aquarium valt het des te meer op, omdat er niets aanwezig is waaraan  - -op of -onder -  ze zich verschuilen kunnen. Het aanbrengen van bodemmateriaal en wat planten zal ze uit het oog doen verdwijnen. Ook uw vissen zullen dankbaar zijn voor deze diervriendelijker leefomgeving. Mogelijk ook zijn het Planaria, bepaalde platwormpjes, die hun naam niet voor niets hebben en als zodanig gemakkelijk te herkennen zijn. Ze zweven hoogst zelden in het water, maar kruipen meer over de voorruit en de bodem. Ook zij zijn voor vissen volkomen onschuldig. Daartegen zijn in de handel toch wel preparaten te koop. Verstandig zou zijn, en in uw geval waar u toch geen planten en bodem hebt, de vissen uit te vangen en voorlopig in een ander aquarium onder te brengen en dan pas de behandeling toe te passen. In uw aquariumvereniging, waar u natuurlijk lid van bent, is er natuurlijk wel iemand, van wie u tijdelijk een bak kunt lenen. Ik heb sinds ongeveer een jaar een tropisch aquarium (het is vrij groot: 170 l), waarin verschillende vissen zwemmen. Een tijdje na de aanschaf van mijn aquarium heb ik andere vissen aangeschaft, namelijk 7 diamantzalmpjes, 7 Rasbora's, 11 'ep. siamensis' (kleine alleseters met een zwarte streep over het lichaam), wat grondbewoners (zoals 3 modderkruipers) en een paartje goudgoerami's. Wat later kwamen hier nog zes zebra-achtige visjes bij (met rode vinnen). Na een maand of twee was er nog maar 1 Rasbora over en 5 siamensis. En van de goudgoerami's had alleen het mannetje 'het' nog overleefd. In een aquariumzaak heb ik dit uitgelegd en mij werd verteld dat het goudgoeramimannetje de oorzaak was. Nu, na een jaar, heb ik nog eens 6 Congozalmen en drie (normale, gemarmerde) maanvissen aangeschaft (ze zijn nog redelijk klein), maar zodra de maanvissen uit het transportzakje zwommen, werden ze achterna gezeten door de goudgoernami. En niet langzaam ook. Als hij de kans kreeg, beet hij in hun vinnen en dreef hij ze in een hoek. De maanvissen verschoten van kleur. Dit ging maar door (ik heb drie kwartier staan kijken) en toen besloot ik toch maar de goudgoerami te vangen en in een drijfbakje te doen, zodat mijn maanvissen wat rust kregen om aan de bak te wennen. Wat moet ik met mijn goudgoerami? Is het wel verstandig om hem voor een week of zo af te zonderen? Ik weet namelijk niet zo goed wat ik er nu mee moet. Ik ben bang dat ik over een tijdje ook geen maanvissen meer heb. Is die goudgoerami zo agressief tegen die maanvisjes, omdat ze allebei een cichlidensoort zijn?   Vooraf een paar opmerkingen, ook al is daar niet om gevraagd: 1. Een aquarium van 170 l is niet zo gek groot. 2. De vermelding ep. siamensis doet vermoeden dat het hier om Epalziorhynchus siamensis gaat (heet tegenwoordig Crossocheilus s.) Deze vis is bepaald niet klein te noemen. De uiteindelijke lengte is minimaal 14 cm! 3. Alles bij elkaar: het aquarium is een beetje overbezet De goudgoerami is een kweekvorm van Trichogaster trichopterus (de blauwe spat) en is een territoriumvormer. Hij zal in zijn territorium een schuimnest bouwen en alle andere vissen uit zijn gebied verjagen. Als de bak te klein, is kunnen de vissen niet uit zijn territorium. Hij zal ze dus najagen tot de dood erop volgt. Ook de vrouw wordt na het afzetten (leggen van de eitjes) uit het territorium verdreven en nagejaagd tot de dood erop volgt. Kortom, de bak is te klein voor goudgoerami's. Een kleinere territoriumvormende schuimnestbouwer is Trichopsis vittatis (knorgoerami). Nog kleiner is Trichopsis pumila (dwerg-knorgoerami). Ruilen dus! Ik heb sinds één dag Malawi-cichliden in mijn aquarium, plm. 25 stuks (verschillende soorten, halfwas en klein). De kweker vertelde, dat ik nitriet moest meten. Die was > 14 met zijn advies de helft van het water te verversen. Hoeveel nitriet mag het water bevatten om een referentie te heben voor water verversen? Hiernaast vind ik het moeilijk om te bepalen of ik genoeg voer geef. Is hiervoor een richtlijn? Ik heb droogvoer en verschillende soorten diepvriesvoer in voorraad. Ik werk van 06.45 t/m 17.30 u. Een nitrietwaarde van 14 is heel erg hoog!! Dat van het waterverversen was dus een goed tip. Een nog betere tip is deze: Voer niet meer dan de vissen is hooguit drie minuten kunnen opeten! Als het jonge vissen zijn, mag meer keren per (3 x) dag gevoerd worden. Nitriet in een aquarium mag eigenlijk niet meetbaar zijn (zo weinig dus). Of 25 vissen voor dit aquarium veel of weinig is... het moet wel een grote bak zijn. Volgens mij moet mijn microSiemens-meter worden geijkt. Ik meet 51 µS. Hoe ijk ik een dergelijke meter (met welke referentievloeistoffen)? Wat zijn de beste waarden voor een gezelschapsaquarium met maanvissen en Apistogramma's? De meter kan geijkt worden met demiwater. De µS daarvan is heel laag (ca 0). De gevraagde waarde mag zich bewegen tussen 100 en 250 µS (zacht water). Ik ben net met deze hobby begonnen en tot nu toe gaat het leuk. Ik heb een bak gekocht van 120 - 40 - 50. Aardige afmeting. Hij is goed beplant en de planten groeien als kool (de bak staat nu 5 maanden). Heb er intussen ook wat visjes ingedaan. Een paar goerami's en wat ander leuk spul, maar ik heb er ook een paar Apistogramma's in zitten. Welke soort weet ik niet, maar tot mijn verbijstering zag ik dat ze eitjes gingen afzetten op een blad. Leuk, dacht ik. Maar een paar uur later was alles weer opgegeten. Nou ja, je kunt je wel voorstellen, dat ik hierdoor eigenlijk wel teleurgesteld was. Ik hou nu alles goed in de gaten, maar ze voeren niks meer uit. Waarom eten die beesten zelf hun eitjes op, nadat ze zo hard bezig zijn geweest met de zogenaamde broedzorg? Ik zou het als beginneling wel leuk vinden om jonge visjes te krijgen. Het antwoord niet zo maar één, twee, drie te geven. Het komt neer op een keuze uit twee mogelijkheden: De meest voor de hand liggende is, dat de waterkwaliteit niet in orde is, waardoor de eitjes zich niet kunnen ontwikkelen, beschimmelen en door het ouderdier worden opgegeten. Mogelijkheid twee is, dat de dieren het geheel van handelingen nodig voor de voortplanting (nog) niet kennen. Misschien leren ze het nog, omdat het jonge dieren zijn. Misschien leren ze het nooit, omdat ze zelf te vroeg bij de ouderdieren zijn weggehaald. Wij hebben een aantal vissen, waaronder een paar guppen. Nou is het mannetje erg dik en het lijkt of zijn schubben naar buiten staan. Ze liggen niet meer mooi glad. Wij geven onze vissen rode muggenlarven, omdat de kempvissen dat zo lekker vinden (de andere vissen trouwens ook). Kan het zijn, dat deze een ziekte bij zich hebben, waar ons gupje niet tegen kan? Als ik hem zie, dan heb ik het idee dat hij niet poept, maar ik heb er geen verstand van. Zijn er nog andere ziektes, waarvan het handig is om te weten, dat ze bestaan, zodat je erop kunt letten? De beschrijving doet denken aan een aantal ziektes van inwendige aard. Hierbij worden vissen abnormaal dik, de schubben gaan afstaan. De vis lijkt als het ware op een dennenappel. Ziektes als buikwaterzucht, vistuberculose e.d. zijn heel moeilijk te genezen. Veel zijn ook erg besmettelijk. Het is verstandig ze te verwijderen en ze te laten 'inslapen'. Een snelle vermorzeling is nog het meest 'menselijk'. Onderkoeling in de diepvries lijkt minder, maar is meer dieronvriendelijk. Doe een eetlepel per 10 liter jodiumloos keukenzout of zeezout in het aquarium. Hou de ontwikkelingen goed in de gaten. Als de ziekte besmettelijk is, zal die terugkomen en moet de bak worden gezuiverd. Wat houdt de geleidbaarheid van water in? Als ik de verslagen van de huiskeuringen lees, staat er bij de gegevens o.a. de geleidbaarheid van het water, gemeten in µS/l. Hoe kun je dit meten en wat voor gevolg heeft dit voor de vissen als het te hoog of te laag is? Ik heb gehoord dat het te maken heeft met de pH-waarde. Er bestaat geen zuiver water. Er zitten altijd bepaalde stoffen in opgelost. Doordat het op de weg van de bergen naar beneden via stroompjes, beekjes, riviertjes en rivieren met allerlei stoffen in aanraking is geweest. Een deel daarvan lost in het water op. Gedestilleerd water bevat van dergelijke stoffen niet. Gedestilleerd water geleidt elektrische stroom niet. Pas als er bepaalde stoffen in het water opgelost zijn, geleidt water elektrische stroom. Hoe meer stoffen erin zitten, des te beter het geleidt. De geleidbaarheid van water, gemeten in µS/l (men spreekt ook wel van microSiemens) geeft aan hoeveel stoffen (die stroom geleiden) er in het water opgelost zitten. Dat zijn o.a. voedingszouten. Om dat te meten zijn er bepaalde instrumentjes (µS-meters) in de handel. Het heeft dus direct niets met de pH te maken. Als de doormeetbaarheid (zo noemt men het ook wel eens) te hoog of te laag is, gaat er osmose optreden: water trekt naar de plaats, waar de grootste concentratie van zouten is. Desnoods dwars door de vissenhuid heen (deze is semi-permeabel). Is de concentratie zouten in het aquariumwater te hoog, dan zou de vis a.h.w. uitdrogen. Omgekeerd zou de vis opzwellen. De meeste vissen beschikken over een mogelijkheid om het teveel uit te scheiden of het tekort op te nemen. Vooral zeevissen, die in water met een hoge concentratie aan zout leven. Leuk is het voor de vis niet. Visseneitjes gaan er vaak aan ten gronde. De oorzaak van nogal wat mislukte kweken. In de meeste aquariumverenigingen hebben ze een bibliotheek en daarin vind je wel literatuur, die uitgebreid op dit onderwerp ingaat. Ik heb een schuimnest met eieren van de Colisa. Alleen is mij de duur onbekend, totdat de kleine visjes uit het ei komen. Dat is erg moeilijk exact aan te geven. Pas als het nest compleet is, worden de eieren afgezet. Een compleet nest heeft een doorsnede van ca 10 cm en een hoogte van ca 3 cm. Er worden allerlei plantendelen gebruikt om het meer stabiliteit te geven. Er worden per paring ca 60 glasheldere eitjes in gelegd. Totaal kunnen er ongeveer 800 eitjes voorkomen. Als die allemaal uitkomen en groot moeten worden, vereist dat een heel groot aquarium en veel tijd om te voeren. Zeker de eerste dagen moet dat voer gevangen worden. Daarna kunnen gekweekte pekelkreeftjes een goede aanvulling zijn op het natuurlijke (gevangen} voer. Na ongeveer 24 uur (dat is afhankelijk van o.a. de temperatuur) komen de eitjes uit. Nog weer eens een dag of drie later gaan de jonkies vrij zwemmen. Al die tijd hebben ze bescherming genoten tegen indringers van pa en tegen ziektes en bacteriën door - onderzoek heeft dat aangetoond - bepaalde stoffen in het nest. Het moment van vrij zwemmen is ook het moment voor het eerste voer. Stofvoer uit een gezonde sloot met een zeer fijnmazig net gevangen en daarna gezeefd. Er kunnen ook pantoffeldiertjes gekweekt worden in een grote augurkenpot met stukjes koolrabi, plantenresten e.d. Daar is het nu al ruim te laat voor. Werk genoeg dus, maar buitengewoon interessant. Sinds enkele weken heb ik een probleem met de vissen in mijn vijver. Hierin zitten zowel enkele koi als een aantal goudvissen. Het probleem begon met twee koi, die grote verwondingen op het lichaam kregen. De schubben blijken los te laten en dit mondt uit in grote gaten in het lichaam. Deze twee vissen heb ik verwijderd. Hiermee blijkt het probleem echter niet opgelost, want ondertussen blijken bijna alle vissen dezelfde symptonen te krijgen. Enkele vissen vertonen witte stip, terwijl ook de staartvin begint weg te rotten. Op mijn vraag voor behandeling zou ik alle vissen moeten behandelen met methyleenblauw en malachietgroen. Het probleem stelt zich echter dat ik onmogelijk alle vissen kan verwijderen uit de vijver, omdat deze beveiligd is met een ijzeren hekwerk, juist onder het wateroppervlak. Dit netwerk verwijderen is bijna onmogelijk, omdat alles vergroeid is met de planten rondom. Mijn vraag is nu: kan ik de ganse vijver ontsmetten met methyleenblauw en malachietgroen? En in welke verhoudingen moet ik het poeder aanbrengen in het water? De totale inhoud van de vijver is ongeveer 10.000 l en er zitten ongeveer een dertigtal vissen in op dit moment. Ik zou nog maar even wachten met de medicatie met malachietgroen en methyleenblauw (gecombineerd nog wel?). Van beide middelen hebt u een gigantische hoeveelheid nodig! Bovendien vernietigen ze het totale bacteriële leven in de vijver. Een diagnose op afstand is natuurlijk heel moeilijk. Maar de beschrijving die u geeft, doet me sterk denken aan een soortgelijk geval. Toen werd ik ook te hulp geroepen door de eigenaar van een goudvissenvijver. De beesten zwommen rond met van die verwondingen, die u beschrijft. Gaten in de huid van soms wel 3 à 4 mm diep en vaak meer dan een cm2 groot. De randen van de gaten waren niet glad naar het diepst aflopend, maar meer ravijnen met steile randen. Meneer had bezoek gekregen van een aantal geelgerande waterroofkevers (Dytiscus marginalis). Die zijn in staat grote en diepe gaten in de huid van vissen te vreten. Zeker in deze tijd (mei) van het jaar als de vrouwtjes grote hoeveelheden eiwitrijk voedsel nodig hebben voor het aanmaken en de rijping van eieren. Wonden die wat ouder zijn, worden natuurlijk aangetast door schimmel, zodat je de scherpe randen, kenmerkend voor vraat, niet meer ziet. Wat nu te doen? Blijf gedurende langere tijd, ongeveer een kwartier, zo stil mogelijk aan de rand van de vijver staan of zitten. Blijf het wateroppervlak speurend afzien. Als er roofkevers zijn, zullen ze moeten bovenkomen om adem te halen. Kijk goed, want ze steken alleen het puntje van hun achterlijf door het wateroppervlak. Als ze er zijn, is dat ook de manier om ze te vangen. Snel een schepnet eronder schuiven. Als ze er niet (meer) zijn, wil dat niet zeggen, dat de boosdoeners er niet geweest zijn. Ze kunnen namelijk verdraaid goed vliegen en doen dat ook in de avondschemering. Dan moet je ze ook kunnen horen brommen en in het water plonzen. Voorlopig zou ik wat natuurlijk (zonder jodium) zout in de vijver doen. Zeezout bv. is heel goed. Is het echt een ziekte, dan zal een behandeling nodig zijn. Ik zou daarbij de voorkeur geven aan een behandeling van de vissen. Maar ja, als dat onmogelijk is... Halamid, een ouderwetse ontsmetter en heel wat goedkoper dan... Als de dieren zich weer goed voelen, verdwijnt de stip vanzelf. Nogmaals: ik heb een hekel aan een diagnose op afstand. Maar je weet nooit. Een avondje opletten en u weet het. Sinds een aantal dagen heb ik een nestje van een paartje Apistogramma cacatuide. Ik weet echter niks af van wat je allemaal moet doen, hoelang het duurt voordat de eitjes uitkomen en het grootbrengen. Het duurt ongeveer van 2 tot 5 dagen. Dat is afhankelijk van de soort en de temperatuur van het water. Ook de waterwaarden schijnen een rol te spelen. Het opfokken hoeft ook geen probleem te zijn als je let op de volgende dingen: Zijn er geen vissen in het aquarium waartegen de ouderdieren niet opgewassen zijn? Ze verdedigen, zeker in het begin, hun jongen goed, maar soms zijn ze niet tegen de overmacht opgewassen. Dieren die een hinder kunnen zijn, verwijderen. Kun je aan voldoende voedsel komen van goede kwaliteit? Je zult er met een schepnet op uit moeten trekken en in gezonde sloten en vijvers voer moeten vangen. In vijvers waar ook eenden komen, vind je vaak watervlooien en cyclops. Daarmee moet je verscheidene keren per dag voeren. Kun je de nodige hygiëne geven? Water waar zoveel voer in komt en waar zoveel dieren en diertjes in zitten, die er een spijsvertering op nahouden, vervuilt snel. Regelmatig water gedeeltelijk verversen. Daarbij vooral aandacht besteden aan de uitwerpselen is noodzaak. Heb je voldoende ruimte? Kleine visjes worden (als het goed is) groot. Als je ze in een te kleine bak laat zitten, dan zullen ze altijd in grootte achterblijven.