Wat is de beste behandeling tegen zand- of peperstip in een zoetwateraquarium?

De allerbeste behandeling is eigenlijk alle dieren uit het besmette aquarium te vangen (helemaal leegvangen dus). De vissen nog voor ze in een ander aquarium worden gezet gedurende ca vier minuten dompelen in een 3% keuken- of zeezoutoplossing. Daarna overbrengen in een quarantainebak. Die moet donker worden gehouden, wel goed doorlucht en gefilterd. Goud-, zand- of peperstip is namelijk een uiterst besmettelijke kwaal, die - als we niet zorgvuldig handelen - snel opnieuw de kop opsteekt. Daarom wordt de besmette bak gedurende achtenveertig uur uit het licht gehouden. De temperatuur opvoeren tot dertig graden. Dat houden we 24 uur aan en daarna laten we de bak weer afkoelen.
Omslachtig? Ook een behandeling met methyleenblauw in een dubbele concentratie schijnt te helpen. Ik heb daar geen ervaring mee.
Ook een behandeling met redelijke kans op succes is die met een medicijn, dat het welzijn van vissen niet aantast. Voor een aquarist uit de oude doos als ik is hier het gebruik van malachietgroen de beste oplossing. Dat heeft namelijk het voordeel, dat het biologisch afgebroken wordt. En dat binnen ca vierentwintig uur. Je kunt dan de medicatie indien nodig probleemloos herhalen. Nu is er tegen dit medicijn bezwaar gerezen. In bepaalde concentraties, die veel en veel hoger liggen dan voor behandeling van peperstip nodig is, is het kankerverwekkend gebleken. (Dat is overigens van bepaalde soorten limonadesiroop ook aangetoond.) Dit heeft wel tot gevolg, dat het heel moeilijk te krijgen is. Bij een dierenarts - als je vertelt waar het voor dient misschien? Anders toch maar met een van de medicijnen uit de dierenwinkel. Vaak zit daar ook een bepaalde hoeveelheid malachietgroen in. Sommige van die medicijnen veroorzaken wel onvruchtbaarheid!

Sinds enige tijd heb ik een Tanganyika-aquarium met een biologisch filter. Dit aquarium wil ik enigszins aanpassen (filtering), maar ik wil graag weten wat de filtercapaciteit van het biologisch filter ongeveer moet zijn. Met andere woorden: hoe groot is een verstandige capaciteit voor een biologisch filter?

Een verstandige filtercapaciteit is de capaciteit, die het mogelijk maakt de afvalstoffen uit het aquarium afdoende te recyclen. Daar is al van alles over gefilosofeerd (ik zou met evenveel recht een ander woord, dat minder netjes en minder vriendelijk is, kunnen gebruiken). Veel onderzoek is er niet naar gedaan. In ieder geval is er niet veel over gepubliceerd. In de commerciële visteelt bestaat wel nogal wat kennis. Maar om de een of andere reden dringt die niet tot de aquariumhobby door. Vaststaat, dat de werking van een biologisch filter afhankelijk is van:
- De doorstroomsnelheid en daarmee samenhangend de zuurstofconcentratie in het filterwater.
- De hoeveelheid bacteriën, die weer samenhangt met de hechtingsmogelijkheden op de filtermassa.

Daar bestaan weer meningen over, die ik nog nooit ergens gestaafd heb gezien. De één spreekt van een grote doorstroomsnelheid. Anderen zijn juist voorstander van een zeer langzame doorstroomsnelheid.
Dan bestaan er verhalen over het aantal kamers. De één wil veel kamers, een ander weer geeft aan, dat een enkele kamer voldoende is.
Redelijk aannemelijk is, dat de dikte van de substraatlaag de vijf tot acht centimeter niet te boven moet gaan. Ik zou voor mezelf een biologisch filter bouwen met een hoogte van vijftien centimeter (lekker makkelijk bij, in of onder het aquarium onder te brengen). Ik zou er horizontaal schotten in aanbrengen, zodat het water door het filter heen moet slingeren als een meanderende beek. Ik zou als substraat kiezen voor de allerkleinste maat hydrokorrels. Van die bruine aardewerkknikkers, die in de bloemisterij worden gebruikt. Ik zou de substraatlaag zeven centimeter dik maken. Ik zou de doorstroomsnelheid zo kiezen, dat de totale inhoud van het aquarium het filter één of drie/vier keer per etmaal passeert. Dat moet met een gewoon motorfilter te regelen zijn. Het is allemaal maar nattevingerwerk, gebaseerd op ervaring, die tevredenstellend is.

Verder heb ik nog een vraag over druppelfilters. Werkt dit goed voor Tanganyika? En hoe ziet dit eruit?

Druppelfilters bestaan uit een aantal op elkaar gestapelde, betrekkelijk ondiepe bakken met daarin substraat. Via een soort sproeibuis verdeelt men na voorfiltering het water over de bovenste bak. De onderkant van de bakken is een soort zeef. Zo komt het water in de onderliggende bak terecht en dan in die daar weer onder enz. tot in de onderste bak. Dan gaat het water terug naar het aquarium. Deze manier van filteren heeft tot gevolg, dat de zuurstofvoorziening optimaal is. Ik weet dat het principe ook in de bio-industrie (commerciële visteelt) wordt gebruikt. Een dergelijk filter is gemakkelijk te maken uit een aantal gestapelde emmers, dakgootdelen e.d. Het werkt voor alle typen aquarium - zoet en zout - goed. Ik beschik niet over tekeningen, maar dat is ook niet zo zinvol, omdat alle filters dienen te worden aangepast aan de omstandigheden ter plaatse.

De landkrab van mijn vriendin is net verveld en nu zijn bij de vervelling vier poten verloren gegaan. Wat kunnen wij hem geven, waardoor ze weer snel teruggroeien? Hij loopt nu een beetje moeilijk.

U doet het nu voorkomen alsof het verlies van een aantal poten bij het vervellen de gewoonste zaak van de wereld is en dat ze automatisch zullen aangroeien. Dat is echter geenszins het geval.
Dat krabben bij onderlinge schermutselingen en vechtpartijen een poot kwijtraken, is iets minder ongebruikelijk. En inderdaad groeit een dergelijke poot weer aan. Bij een volgende vervelling zal hij er wel al zijn, maar nog veel kleiner dan de oorspronkelijke poot. Met elke vervelling zal hij in grootte toenemen, totdat de gewenste grootte is bereikt.
In dit geval, als ze bij het vervellen zomaar een poot verliezen (je moet dan veronderstellen, dat ze niet aangegroeid is), moet dat duiden op een gebrek, waardoor de vervelling niet goed verloopt of waardoor de groei van de ledematen stagneert. Een heel belangrijk element dat van invloed op de vervelling is, is jodium, maar ook calcium speelt vaak een belangrijke rol. Dan kunnen waterkwaliteit en temperatuur ook nog een rol spelen. Pas op dat u niet zo maar jodium uit de medicijnkast gaat toedienen, dat zou funeste gevolgen hebben.
Zoek contact met een terzake kundige dierenarts (die zijn er niet zoveel), een aquariumvereniging of met Lacerta.

Ik was laatst in een dierenwinkel, waar ik met grote bewondering heb staan kijken naar een aantal brakwatervissen. Daar ik een tropisch zoetwateraquarium bezit, dacht ik, dat ik geen brakwatervissen kon houden. De eigenaar van de winkel overtuigde mij er echter van, dat het voor mijn planten en voor mijn andere vissen absoluut geen kwaad kan om zout aan het water toe te voegen (een afgestreken eetlepel zeezout per 10 liter water, zei hij). Ik besloot om het eerst maar aan een echte kenner te vragen... Klopt het dat je deze hoeveelheid zout aan het aquariumwater kunt toevoegen zonder dat je zoetwatervissen, garnalen of je planten hiervan schade ondervinden?

Sommigen hoor je inderdaad wel beweren, dat een klein beetje zout in een zoetwateraquarium de slijmhuid van vissen stimuleert, zodat ze wat beter beschermd zijn tegen parasitaire aandoeningen als stip e.d. Ik geloof, dat daar wel wat in schuilt. Een afgestreken eetlepel per tien liter zou ik vervangen door een afgestreken theelepel per tien liter. Dit is dus heel iets anders dan een brakwateraquarium, waarin het zoutgehalte doorgaans zo hoog, is dat planten er wel degelijk schade oplopen; te gronde gaan.
Echter, heel veel brakwatervissen brengen een gedeelte van hun leven door in zoet water om pas op latere leeftijd de wijk te nemen naar de zee. Info: schuttervis. En een verhaal over een brakwateraquarium voor vierogenvissen: Fish&Photo.

Ik heb een vlindervis gekocht. In de winkel werd mij verteld, dat ze gewoon vlokken eten. Inmiddels heb ik gelezen, dat het echte jagers zijn op het liefst visjes, spinnen, vliegen etc. Lopen de guppen in mijn bak het risico te worden aangevallen?

Pantodon bucholzi of de vlindervis is inderdaad een rover. Of hij uw aquariumvissen, om het even welke soort, als welkome aanvulling op zijn menu zal zien, is afhankelijk van de afmetingen van de Pantodon en de andere vissen. Uitkijken dus!

Hoeveel ruimte moet er zitten tussen de tl-buis en het dekglas? Is een cm of twee voldoende?
Een ruimte van twee cm tussen lampen en dekglas is zeker voldoende. Van meer belang is de ruimte tussen dekglas en wateroppervlak. Indien de afstand (te) klein is, kan er een te warme oppervlaktelaag ontstaan. Waterbeweging is daartegen effectief. Ook bestaat de kans, dat de temperatuur te hoog wordt of de luchtvochtigheid te laag voor labyrintvissen, die op de luchtlaag aangewezen zijn.

Graag zou ik willen weten of het mogelijk is om jonge antennebaarsjes te voeren als ze in een gezelschapsbak zitten. Mijn antennebaarsjes zijn op dit moment eieren aan het leggen. Hoe ik moet ik ze gaan voeren met maar één bak?

Als alles goedgaat, zullen de jonge antennebaarsjes op een bepaald moment vrij gaan zwemmen. Vrij wil zeggen los van de ondergrond/aanhechtingsplaats van de eitjes. Eén van de ouders zal, als ze van een kweker met verantwoordelijkheidsgevoel komen, ze door het aquarium begeleiden en ze naar plaatsen waar voer is roepen. Met 'gebaren' van de vinnen en rukkende beweginkjes. Ze zorgen ook voor de juiste grootte van het voer door het indien nodig klein te kauwen. De beide ouders wisselen elkaar bij deze broedzorg af. Al dit broedgedrag moeten de jongen leren van hun ouderdieren. Dat kan alleen plaatsvinden als ze lang genoeg bij de ouders zijn gebleven. Dat laatste houdt ook een risico in. Ouders die niet voldoende op elkaar zijn afgestemd, eten de eieren op, laten de jongen in de steek en meer van dat fraais. Daarom worden de jongen vaak bij de ouders weggehaald en kunstmatig opgefokt. Dat laatste vraagt grote kundigheid, veel tijd en geduld. Immers, de jongen moeten de hele dag door eten. Anders blijven ze in groei achter en worden niet groot genoeg. Een kwaal, waaraan veel Microgeophagus ramirezi tegenwoordig lijden.

De werking van een bioloog is mij helemaal duidelijk, daar ik deze in mijn vijver al jaren gebruik. Maar hoe pas ik een bioloog in mijn discusbak toe zonder doorvoermogelijkheid in die bak? Is dit mogelijk met hevelen? Pomp?

De eenvoudigste manier is te hevelen. In de hevelslang onder het wateroppervlak maak je een gaatje, waardoor in geval van calamiteiten lucht wordt aangezogen, zodat de hevel stilvalt. Een vlottersysteem zou de pomp moeten doen afslaan, opdat hij niet droogloopt. Daar kunnen de meeste pompen namelijk niet tegen.
Iets meer verfijnd werkt het als je de hevel laat uitmonden in een bakje naast het aquarium, dat met een stelschroef op de juiste hoogte kan worden gebracht. Een schotje in dat bakje zorgt voor de regeling van het waterpeil.

Ik wil graag een nieuw aquarium bouwen, waar ik discusvissen als hoofdbewoners in ga houden. Ik heb namelijk nu twee aquaria staan met diverse soorten uit het Tanganjikameer. Mijn plan is om deze nieuwe bak 70 cm hoog te maken, maar ik ben na research te weten gekomen, dat bij 70 cm hoogte tld-verlichting bijna niet meer mogelijk is om de bak met betrekking tot planten enz. goed te verlichten. Klopt dit? Of is het onzin?

Het is zeker geen onzin! De doordringingscapaciteit van een lamp neemt toe met het aantal watts van de lamp. In het algemeen zijn de langste lampen ook het geschiktst. Die zijn relatief wel erg duur. De kampioen van afgelopen jaar (speciaalaquarium Altums) heeft een aquarium, dat nog dieper is. Hij verlicht de bak met HQI. Dat is ook een optie. Dat levert weer problemen met de camouflage op, die om een goede oplossing vragen.

Kunt u mij wat meer vertellen over de kweek van zoetwatergarnalen?

In beginsel zou je de tot nu (2003) bekende garnalen op grond van de manier van voortplanten kunnen indelen in twee groepen:
A Legt een relatief klein aantal, betrekkelijk grote eieren. Die worden onder het abdomen aan de schijnpoten gehecht meegedragen. Na verloop van tijd komen ze uit en de jongen zijn een verkleinde weergave van het ouderdier. Dan ondergaan ze een serie vervellingen, voordat ze volwassen zijn. Voor zover bekend bestaat er geen geslachtsverschil, maar zijn de dieren tweeslachtig. Deze voortplanting kan in elk aquarium plaatsvinden als het water niet te zuur is. Het zal duidelijk zijn, dat zuur water niet bevorderlijk is voor het pantser, dat voor een groot deel uit calcium bestaat. Ook is het van belang het aquarium niet angstvallig schoon te houden en af te hevelen. Voedsel voor de jonge garnalen wordt gevormd door allerhande algen en algjes, afvalproducten van de biologische processen in het aquarium en detritus.
B Legt een zeer groot aantal, heel kleine eieren. Die worden onder het abdomen meegedragen, komen uit en verlaten het ouderdier. Waar ze daarna precies verblijven, is niet (zeker) bekend. Men neemt aan, dat ze planktonisch leven. Ook deze groep maakt vervellingen door, voordat ze volwassen zijn. Is om begrijpelijke redenen in het aquarium niet mee te maken.

Wat is de nou de beste aquariumbodem voor planten? Ik heb nu ongeveer twee cm voedingsbodem, afgedekt met ongeveer een laag grind van vier cm, korrelgrootte 1 à 3 mm. Is dit goed?
Ik heb ook een keer rivierzand gebruikt, maar volgens mij zit dat zand te dicht voor een goede plantengroei. En wat is kwartszand precies, is dit goed bruikbaar en waarom is dit niet in alle dierenspeciaalzaken te krijgen? Bestaat er ook donker gekleurd zand, is dit wel natuurlijk? Is rivierzand wel goed te gebruiken als je alleen epifyten houdt en dus vooral inricht met kienhout en of stenen?
Ik vraag dit allemaal, omdat ik misschien een groter aquarium ga kopen (120*40*55), dat ik òf wil inrichten als een echte Hollandse plantenbak òf als een Amezonebiotoopbak (voor antennebaarzen).


Er zijn al heel wat verhalen en artikelen geschreven, vragen gesteld en beantwoord over de juiste samenstelling van een aquariumbodem. Het verschijnen van allerlei producten in de aquariumhandel maakt het er allemaal niet duidelijker op. Daarom is het misschien handig om de eisen, waaraan een bodem moet voldoen, op een rijtje te zetten: lees verder in de F A Q.

Ik zit een klein beetje met een groot probleem en hoop dat u mij kunt adviseren. Een week geleden kocht ik bij een bekende handelaar in L-nummers twee Hypancistrus zebra (L046). Nu zijn beide vissen al dood! Volgens de winkel ligt het aan mijn water, maar dit heb ik zelf getest en laten testen en mijn water is goed. De winkel waar ik normaal kom, zegt dat het kan liggen aan het verschil in waterwaarden en dat de desbetreffende winkel dit had moeten melden aan mij. Die winkel zegt echter, dat er niks aan de hand is, omdat ze meer van dezelfde lichting verkocht hebben en dat dat het risico is van levende dieren. Ondertussen ben ik in een week tijd 120 euro lichter en heb ik geen vissen meer, maar ben ik wel een illusie armer! Heb ik recht op twee nieuwe vissen? Of heeft de winkel gelijk, dat het mijn risico en eigen schuld is?

Natuurlijk is het heel frustrerend te moeten constateren, dat je nieuw aangeschafte vissen na zo korte tijd de geest hebben gegeven. Zeker als je daar behoorlijk diep voor in de beurs hebt moeten tasten. Logisch, dat je dan de neiging bekruipt te stellen, dat de dieren de ziekte al hadden. Met andere woorden: het is de schuld van de handelaar.
En dat is niet onmogelijk. Maar er zijn duizend-en-een andere redenen te bedenken, waardoor de dieren het niet gered hebben. Je geeft aan, dat de waterwaarden in jouw aquarium goed waren, maar je geeft niet aan welke waarden dat dan waren. Verder zal het je als verantwoordingsbewuste aquarist bekend zijn, dat Hypancistrus zebra nu niet bepaald vaak nagekweekt is. De door jouw aangekochte dieren komen dus waarschijnlijk dieren uit het wild. Juist die zijn heel gevoelig voor veranderingen in het milieu, los van het idee, dat waterwaarden moeten overeenstemmen. Daar moet je al wat ervaring mee hebben. In een aquariumclub is die ervaring meestal wel te vinden. Daar kan men je wel vertellen, wat je allemaal wel en vooral ook wat je niet moet doen om met succes dieren te domesticeren (= dieren uit een natuurlijk water zich laten aanpassen aan het aquariummilieu). Je zult, hoop ik, begrijpen dat ik daar van afstand geen kijk op heb. En eerlijk gezegd wil ik dat ook liever niet. Om de doodeenvoudige reden, dat dat voor mij niet mogelijk is.
Sinds april 2003 meen ik, is de handelaar verplicht een garantie af te geven voor de door hem verkochte dieren. Is er bij jou ook sprake van een dergelijke garantie? Niettemin vind ik het sneu voor je dat je zoveel geld verloren zag gaan. Erger nog vind ik het voor de vissen!