Het water in mijn discusaquarium wordt binnen één week weer troebel. Ik heb al drie keer de bak helemaal leeg gehad, schoongemaakt en er nieuw zand in gedaan, maar hij wordt binnen een week weer troebel. De eerste vier maanden heb ik helemaal geen last gehad, maar toen begon de ellende.
De wanden zijn gemaakt van purschuim, dat ik met een brander heb bewerkt. Daarna heb ik ze geverfd met schoolbordenverf. De pH van het water is 7,4 en de KH is 3. De bak heb ik eerst vier dagen dichtgeplakt. Dit gaf een lichte verbetering, maar na twee dagen was het alweer raak. Ik heb hem nu twee weken dichtgeplakt gehad en het heeft weer niets geholpen.
Het is van belang te achterhalen waar de troebeling door veroorzaakt wordt. In zijn algemeenheid zijn daar twee grote groepen veroorzakers voor aan te wijzen. Dode materialen die ergens in het aquarium aanwezig zijn en langzaam aan het water worden afgegeven. Ik denk aan een depot van klei of een andere meststof in de bodem en/of het bodemmateriaal. Omdat u al regelmatig uw bak helemaal hebt leeggehaald, kunnen we dat misschien uitsluiten (tenzij steeds materiaal is gebruikt dat dezelfde herkomst heeft als het eerste materiaal). Verder is het zaak om alle andere decoratiematerialen kritisch onder de loep te nemen. Wanden, terrasmateriaal en eventueel kien- en/of wortelhout.
Het kan ook zijn dat de troebeling een biologische oorzaak heeft. Uiterst kleine organismen ontstaan in uw aquarium en breiden zich uiterst snel en explosief uit, waardoor de bak een lichtgrijs tot witte en anders een groene troebeling krijgt. Meestal lost een dergelijke troebeling zichzelf op den duur op, doordat de verantwoordelijke organismen het voedsel, nodig om te blijven leven, opgegeten hebben. Ook van dat voedsel kan in de bodem of het decoratiemateriaal een soort depot aanwezig zijn en dan kan het wel een tijdje duren, voordat er een eind aan komt.
In dat geval is het inbrengen van een flinke hoeveelheid watervlooien (in bepaalde streken van ons land spreekt men ook wel van waterluis) afdoende. Deze watervlooien zullen voor een deel afsterven als ze niet door de vissen worden opgegeten. Die dode vlooien dient u af te hevelen en het water aan te vullen. De behandeling kan zonder bezwaar een aantal malen worden herhaald. (Het afplakken van de bak heeft geen duurzaam effect, omdat de organismen weer aan 't groeien slaan zo gauw het daarvoor nodige licht weer aan is.) Misschien helpt het als u na een periode van duisternis begint met het grondig afhevelen van de bodem en de andere materialen, voordat u het licht weer aandoet. Ik heb daar een zwaar hoofd in.
Het is jammer, dat ik niet even ter plaatse kan kijken hoe de troebeling eruit ziet. Zo blijft het maar gissen. Maar het inbrengen van vlooien kan in ieder geval nooit kwaad.
Ga mijn bak van 130 x 40 x 40 opnieuw inrichten, althans nieuwe planten en vissen. Ga verhuizen. Nu wil ik graag Colisa chuna gaan houden. Hoeveel koppels kan ik houden en welke bijvissen zijn geschikt? Welke planten etc?
In een aquarium met dergelijke afmetingen kun je goed twee mannetjes en een stuk of vier, vijf vrouwtjes van Colisa chuna houden. (De vis heet overigens alweer een tijdje Colisa sota. Ik geef dat alleen maar aan om ook de recentste publicatie in het internet te kunnen vinden.) Het is altijd verstandig om bij dit soort vissen een overtal aan vrouwtjes te houden. Ook in de natuur blijft een mannetje wel een tijdje onder een nest, dat klaar is, hangen. Met elk passerend vrouwtje worden dan eitjes afgezet. Belangrijker is echter, dat een niet-kuitrijp vrouwtje in een dergelijke opzet met rust wordt gelaten. Bij de verhouding één man/één vrouw wordt door een fel mannetje nogal eens een vrouwtje de dood ingejaagd als ze niet bereid is tot paren.
Wat er verder nog bij kan, is een kwestie van wat je wilt. Alles uit dezelfde omgeving, uit dezelfde biotoop misschien wel. Wel is het verstandig niet te grote vissen te kiezen. Dat geeft meer mogelijkheden een interessant gezelschap samen te stellen. Zie ook: Fish&Photo.
Heb al jaren ervaring met het houden van vissen. Nu ben ik overgeschakeld naar koud water, waarin zeelt, katvis en modderkruipers. Gisteren zag ik voor het eerst hoe een van de zeelten met volledig opengesperde bek zwom en daardoor niet in staat is om te eten. Heb hem er tweemaal uitgehaald om hem van nabij te kunnen bekijken. Zijn bek blijft ook boven water open, waardoor ik denk, dat de bek echt is geblokkeerd. Wat ik ook opmerk, is een klein wit gezwel aan de onderkant van de bek (langsbuiten).
Misschien heb ik er niet goed aan gedaan om de bak te verversen met regenwater in plaats van leidingwater. Normaal gebruik ik altijd leidingwater, maar omdat ik katvisjes uit de Ardèche had meegenomen, had ik besloten om te verversen met regenwater. (De Ardèche heeft heel zacht water.) Misschien heeft de plotselinge verandering van het water ervoor gezorgd, dat de vis ontvankelijker werd voor allerlei ziektes en ontstekingen. Zou de vis echt graag willen helpen, heb de bak al terug ververst met leidingwater, maar er is nog geen verbetering zichtbaar.
Ik denk dat u het bij het rechte eind hebt, als u stelt dat het niet zo heel erg slim was uw vissen aan een vrij plotselinge en vrij rigoureuze verandering van de waterkwaliteit bloot te stellen. Zeker voor een ervaren aquarist, zoals u aangeeft te zijn. Ook het opnieuw verversen met leidingwater heeft de dieren waarschijnlijk een tweede schok bezorgd.
Of de 'geblokkeerde' bek daarmee te maken heeft, waag ik te betwijfelen. Dat is een typisch symptoom van Flexibacter columnaris. Misschien dat die zich onder invloed van de schok openbaarde.
Om de medicatie verantwoord te kunnen toepassen moet u de vis afzonderen in een bepaalde hoeveelheid water, waarvan het volume bekend is. Het valt te proberen. Veel vertrouwen heb ik er niet in. Het allerbeste is contact op te nemen met een zeer ervaren aquariumliefhebber. Die vind je bij de NBAT. Een dierenarts met een opleiding in die richting kan ook adequate informatie verschaffen.
Sommige (vooral de vrouwtjes) van mijn guppy's hebben soms één of meer 1 à 2 mm lange bloedrode 'draadjes' uit hun anus steken. Volgens mij zijn dit wormen of andere parasieten. De vissen lijken er geen last van te hebben. eSHa 2000 heeft niet geholpen. Weet u welke ziekte dit is en hoe ik hem kan bestrijden?
Hier hebben we vrijwel zeker te maken met een besmetting met Camallanus. De ziekte (liever kwaal) valt te bestrijden met niclosamide of levamisole (apotheek) in het voedsel voor de dieren te mengen. Laat ze vasten (moeilijk voor levendbarenden, daar ze algen eten, maar ook weinig voeren, zodat ze honger krijgen, helpt) en geef ze daarna het behandelde voer, groenvoervlokken of spirulinea. Ook Dettol® op dezelfde manier gebruikt, wil wel eens helpen. Masoten® ook, al dat is in feite trichloorohon. Het simpelste is misschien nog wel de dieren verkruimelde koekjes te voeren, die worden gebruikt om honden of katten te ontwormen.
Op de NBAT-beurs in Barneveld heb ik tien danio glowlight gekocht. Ik zou wel wat meer over deze visjes willen weten. Qua gedraag (drukke zwemmer) en vorm lijken ze veel op de Chinese danio. De vissen zetten circa om de tien dagen eieren af. Het mannetje kleurt naar grijs/paars tijdens de balts.
Ik kan niks vinden over dit visje. Belangrijke vragen voor mij zijn: is het een kweekvorm van de Chinese danio en bij welke temperatuur moet je ze houden? Daarnaast zou ik willen weten waar hij vandaan komt.
Ik zou niet zo erg veel over deze dieren willen zeggen, omdat ik ze niet kan zien. Toch kan ik wel vertellen, dat het waarschijnlijk een Danio rerio is, waarin men het gen van een lichtgevende kwal heeft geplaatst. Ja, ze zijn tegenwoordig tot van alles in staat. Ik weet ook nog niet zo goed wat we ervan moeten vinden. Ogenschijnlijk geschiedt het beestje geen leed. Meer over deze 'glowfish': www.fishnphoto.nl/news/glwfish/glofish.htm.
Ik wil mijn bak inrichten als een Afrikaanse biotoop en dan met name rondom de olifantsvis. Die zitten nu met een hoop andere vissen door elkaar en met de foute planten (heb ik begrepen bij een huiskeuring door een van uw keurmeesters). Hij heeft al wat tips gegeven, maar ik kan nergens iets vinden met name over soort bodem (zand of grind), temperatuur, lichtsterkte en duur, zoutgehalte (hij had het erover, maar ik ben vergeten te vragen hoeveel), geleidbaarheid, pH, KH. Olifantsvissen houden van oud water. Wat moet ik dan doen met waterverversen?
Al heb je geen letter literatuur, dan nog kun je zo het een en ander te weten komen over een bepaalde vis. Dat zijn gegevens, die je uit vorm en kleur zou kunnen afleiden.
De vorm van de olifantsvis (de slurf) geeft aan, dat hij graag in de bodem rondsnuffelt naar voedsel. Een grootkorrelige bodem is dus uit den boze. Fijn zand is beter. Nou is een hele bodem bestaande uit fijn zand weer niet zo leuk om te zien. Dus een combinatie van fijn zand op een grote door opgaande planten of drijfplanten overschaduwde plek is ideaal. Want de donkere kleur verwijst naar schaduwrijke plaatsen.
Overschaduwd water is ook vaak bijna stilstaand of langzaam stromend water. De vorm van de vis met kleine vinnen duidt daar ook wel op. Dergelijk water is vaak wat warmer dan gemiddeld. 23 - 27 graden. Met weinig opgeloste stoffen, een lage doormeetbaarheid dus. Ik zou regelmatig kleine hoeveelheden water verversen. Als daarbij regen kan worden geïmiteerd, is dat helemaal mooi.
Ik heb een aantal jaren een aquarium en heb gelukkig weinig of geen problemen; planten en vissen doen het heel goed. Sind kort loop ik rond met het idee om het open te maken. Dus de lichtkap eraf, een hangende lichtkap gebruiken om vervolgens een steenmassa uit het water te laten oprijzen en als waterval te laten functioneren. Kan dit?
Binnen bepaalde grenzen is alles mogelijk. Of een dergelijk aquarium op den duur een bevredigend schouwspel in de kamer zal opleveren, is natuurlijk de vraag. Vele NBAT-leden gingen u voor (want het idee is natuurlijk niet nieuw). Het feit dat dergelijke aquaria uiterst dun gezaaid zijn, zegt dan eigenlijk genoeg.
Enne... als u van plan bent om het toch eens te proberen, koop dan meteen een goede zonnebril om uw ogen te beschermen tegen het verblindende licht boven het aquarium.
Tot mijn grote verbijstering trof ik vandaag in 'mijn' dierenwinkel een aantal met kleurstof (paars! en rood) geïnjecteerde Corydoras aeneus aan. Is dit (wettelijk) is toegestaan? Verder: besteedt de NBAT enige aandacht aan deze vorm van dierenmishandeling of dient men hiervoor contact op te nemen met de dierenbescherming? Als groot liefhebber van Corydoras (er zijn zoveel soorten verkrijgbaar) vind ik deze werkwijze totaal onnodig en ontoelaatbaar.
Het is in het verleden meermalen gegaan over met kleurstoffen geïnjecteerde vissen. Glasbaarsjes, glasmeervallen en meer van dat soort dieren. Met Corydoras aeneus moet je voorzichtig zijn. In de loop van de afgelopen vijf jaren (vanaf eind 2004) doken regelmatig oranje en groene varianten op onder de naam Red-line en Neon-line. Dat neon, omdat ze een beetje iriserend waren. Dat bleken natuurlijke varianten te zijn.
Ook naar het 'leed', dat de dieren zouden ondervinden, is onderzoek gedaan. De vloeistoffen zijn niet giftig of hinderlijk voor de dieren, daar ze in de intramusculaire ruimtes worden ingespoten. Naar men zegt, zou het de dieren niet schaden of hinderen. Niettemin is de NBAT fel tegen dergelijke praktijken gekant.
Ik zou er ook melding van maken bij de dierenbescherming. Of die er veel tegen kan doen, waag ik op grond van bovenstaand verhaal te betwijfelen. De ware aquariumliefhebber streeft voor 100% diervriendelijk optreden na. De NBAT steunt dat van harte.
Bij een van mijn planten, Echinodorus bleheri, is het net of tussen de nerven het bladmoes verdwijnt. Het blad gaat lijken op dat van een gaasplant. Is dit een tekort aan bepaalde sporen of kan mijn bodemverwarming dit veroorzaken?
Het blijft moeilijk in te schatten wat er precies aan de hand kan zijn. Dat het verschijnsel zijn oorsprong vindt in een tekort aan bouwstoffen en/of sporenelementen, is - gezien de aard van het probleem - haast evident. Als je veronderstelt, dat de bodemverwarming daar een rol in speelt, denk ik dat je gelijk hebt. Een bodemverwarming verwarmt elke keer weer ter plaatse het water. Daardoor ontstaat een stroming, die deze materialen in de bodem wegvoert. Ik heb het probleem in het verleden ook eens meegemaakt, toen ik - zoals toen door bepaalde nieuwlichters werd gepropageerd - een systeem had geïnstalleerd, waarin het water uit het filter door de bodem heen terug in het aquarium werd geleid.
De wortels van planten bouwen echter een soort van 'zuurmantel' om zich op, die het ze mogelijk maakt voedingsstoffen op te nemen. Deze zuurmantel raakt natuurlijk beschadigd, zo al niet weggevoerd. Het resultaat was een aantal Echinodorus osiris met een uiterlijk zoals beschreven.
Oplossing: zet de planten boven de bodemverwarming in plasticpotten van voldoende omvang om ze de vrijheid te gunnen. Daaraan kunnen indien nodig extra voedingscomponenten als klei, turf e.d worden toegevoegd. Plasticbloempotten kunnen wet een scherpe schaar precies zo hoog worden gemaakt als nodig is. Pas op met de eventuele gaten in de bodem.
Onlangs heb ik gehoord, dat er voor het aquarium ook zoetwaternaalden zijn. Het lijkt me erg leuk en interessant deze vissen ook te houden. Ik kan er alleen weinig informatie over vinden. Zijn de verscheidene soorten nauw verwant en stellen zij bijzondere eisen aan het water of de voeding? Hebt u hier meer informatie over?
Zoetwaternaalden zijn inderdaad heel aantrekkelijke en interessante dieren. Het zijn familieleden van de zeepaardjes. Vrij bekend zijn de soorten Syngnathus, Pulchellus. Vindplaats: in tropische en gematigde streken. Deze vissen zijn zeer gevoelig voor vers leidingwater of verdragen dit zeer moeilijk of je nu zeezout toevoegt of niet. In gerijpt (oud) water daarentegen voelen ze zich snel op hun gemak. Ze zijn het best in een speciaalaquarium te houden.
Voedsel: cyclops, watervlooien, Artemia en levende, zeer jonge guppen. Muggenlarven en wormen worden geweigerd. Het zijn echte voedselspecialisten. Ze hebben tijd nodig om hun voedsel te verorberen en bewegen zich langzaam naar het voedsel toe. Ze moeten als het ware tussen de voedseldieren zwemmen. Deze vissen vertonen een eigenaardige voortplanting: het mannetje beschikt in de buikstreek over een soort van broedbuidel, waarin het vrouwtje de eieren afzet. In deze broedbuidel worden de eieren uitgebroed (conform de zeepaardjes, waarmee ze dus nauw verwant zijn). De grootste activiteit leggen ze 's avonds aan de dag. Niet echt een visje voor het gezelschapsaquarium dus...
Dan is er Microphis smithii, een soortgelijke vis uit Afrika. Voor de voortplanting legt het vrouwtje eitjes in een soort van broedbuidel op de buik van het mannetje. Die worden daar uitgebroed en verlaten na verloop van tijd het lichaam.
Het houden ervan is niet probleemloos. Vooral de voedselvoorziening kan nogal eens problemen opleveren. Verder worden ze hoogst zelden in de handel aangeboden. Diergaarde Blijdorp had/heeft een aardige collectie.
'Mona Lisa' lijkt een vis te zijn? Mij totaal onbekend.
Het betreft Pimephales promelus 'Auratus'.