Ik heb een 160-literaquarium met een Juwel-binnenpomp. Aquarium draait nu langer dan zes maanden. Inhoud met name kleine vissen, neontetra's, platy's etc. De afgelopen maanden heb ik te maken met vissterfte. Het gaat niet om grote aantallen, maar ik heb toch het gevoel, dat er iets niet goed is.
Ik heb mijn aquarium getest met de Sera-aquatest met de volgende waarden:
pH 7,5/8
KH 5
NH3 0
NO2 <0,1
NO3 >40mg <80mg
PO4 >0,5 <1 mg
FE 0
CU 0
Hieruit kan ik opmaken, dat het nitraatgehalte aan de hoge kant is. Wat is uw mening advies?
Op de eerste plaats merk ik op, dat de nitraatwaarde 'niet aan de hoge klant is', zoals u suggereert, maar gewoon te hoog. Daarnaast adviseer ik u om ten snelste waterverversingen toe te passen tot de nitraatwaarde normaal is. Bij deze pH is het mogelijk, dat het nitraat terug wordt omgezet in nitriet. Dat is verre van onschuldig. Probeer bovendien na te gaan waar de hoge nitraatwaarde vandaan komt en doe daar iets aan.
Ik wil een aquarium op een houten vloer gaan zetten. De afmetingen zijn l 130 cm x h 0,70 cm x b 0,60 cm. Plus een bioloog met een inhoud van 175 liter. Uiteraard met frame en ombouw. Nu wil ik dit alles op een multiplexplaat gaan zetten om het gewicht te verdelen. Hoe groot en dik moet deze (onder)plaat zijn? 5, 10, 15 cm groter dan het geheel in omtrek? Of precies de omtrek van het geheel?
Ik kan de reden waarom u wilt handelen zoals u aangeeft alleen maar vermoeden. U vreest dat de houten vloer het gewicht van het aquarium niet zal kunnen dragen. Als ik in dat vermoeden gelijk krijg:
Van wezenlijk belang is het verloop van de balklaag, waarop de planken zijn vastgetimmerd. Dat kunt u nagaan: het verloop daarvan staat altijd haaks op de planken. Ook kunt u aan de spijkers zien waar de balken precies zitten. Als ook het aquarium haaks op de balklaag komt te staan, dan kunt u misschien beter twee balken van bijvoorbeeld 4 x 8 cm over de balklaag leggen en daar het aquarium op. Als het aquarium evenwijdig aan de balklaag komt te staan, dan moet de multiplexplaat op de balken steunen. Als de bak evenwijdig met de balklaag staat, is dit niet zo belangrijk, omdat de standaardafstand van de balken circa 60 cm is.
Heb een zeeaquarium en heb geen kalkreactor en ik dien ook geen koolzuur (CO2) toe. Is dat erg? Hoe dien je dan koolzuur toe? Hoe gaat dat in zijn werk?
Een kalkreactor is een toestel, waarmee je kalkwater aan het aquariumwater toedient om het calciumgehalte op peil te houden of te brengen. Kort en goed is het een vat, waarin zeewater door een laag kalk geleid wordt (schelpen, koraalkalk e.d.). Door het water te verrijken met CO2 zal de kalk zich daaraan binden en oplossen. Dit met kalk verrijkte water wordt in het aquarium gedoseerd. Meestal met een elektronische afsluiter en een voeler, ook wel met een elektronisch te bedienen kraantje.
Als je dit allemaal niet hebt, is dat geen probleem. Het kost ook nogal wat om het allemaal aan te schaffen. Je kunt ook zelf en met de hand calcium toedienen. Dat is een secuur werkje.
Noodzakelijk is het overigens niet. Maar kalk is een wezenlijke bouwstof voor koralen om het even zachte of steen. Is er te weinig in het aquarium, dan groeien deze organismen minder goed.
Ik heb nooit eerder stip gehad in mijn aquarium, maar nu heb ik op een aantal vuurneons een klein, wit stipje in een vinnetje zien zitten. Ik heb gelezen, dat stip te behandelen is door de temperatuur op te voeren naar 30 graden. Omdat ik het niet zie zitten om te wachten tot de vissen helemaal onder de witte stipjes zitten en dan medicijnen te moeten gebruiken, vraag ik me af of het verstandig is om al te beginnen met de temperatuur te verhogen. Ook wil ik graag weten of caridinagarnaaltjes en de planten tegen een temperatuur van 30 graden kunnen en hoelang ik die temperatuur zo hoog moet houden.
Waar u op doelt, stamt uit de goede oude tijd, dat medicijnen in de aquaristiek nog bijna niet bekend waren. En als ze dat al wel waren, waren ze zeker niet zo gemakkelijk voor iedereen verkrijgbaar.
De bestrijding van stip of witte stip (Ichthyophtirius multifiliis) werd toen temperaturen genoemd en is gebaseerd op het gegeven, dat de parasiet - als hij zich vrij door het water beweegt - een hoge temperatuur niet zo goed verdraagt. Ingekapseld in de huid als de bekende witte puntjes ligt dat een beetje anders. Temperaturen gaat als volgt:
Voer de temperatuur op tot circa 30 graden. Vissen en planten kunnen ertegen als het niet te lang duurt. Vandaar de noodzaak de temperatuur weer vrij snel te laten dalen tot 20 à 21. Dat is onvoldoende, want de vrij zwemmende parasieten zijn wel gedood, maar de ingekapselde nog niet. Een herhaling van de remedie tot een stuk of vijf keer is wel afdoende.
Vooral het snel genoeg laten dalen van de temperatuur kan nog wel eens problematisch zijn. Verwarming in het aquarium uit, lampen uit en de kap open is meestal effectief. Het afkoelen kan een handje geholpen worden door gebruik te maken van plastickoelelementen, die vaak in een koeltas worden meegenomen om dranken koel te houden. Als de temperatuur niet snel genoeg oploopt, kan een extra verwarmingselement ook aardig helpen. Erg praktisch is deze methode niet en eigenlijk alleen maar te gebruiken als u er een paar dagen aan kunt spenderen.
Ik ben er sinds kort over aan het nadenken om een klein aquarium aan te schaffen en wat visjes te houden. Mijn kamer is niet zo groot en ik ben vrij veel van huis. Toch lijkt het me wel fijn om iets meer dan alleen de goudvis in de kom te hebben. Het heeft ook te maken met wat nostalgie. Mijn opa had een heel mooi aquarium. Maar dat is na zijn dood verkocht. Wat kunt u aanraden voor een studente op kamers?
Het is heel goed mogelijk wat visjes te houden op je kamer. Een klein aquarium is eigenlijk ook geen probleem. Ik zou het wel niet veel kleiner kiezen dan 80 x 40 x 40 cm. Om de doodeenvoudige reden, dat een veel kleiner aquarium zo moeilijk stabiel te houden is. Het neemt snel de temperatuur van de omgeving aan en de verontreiniging wordt heel gauw te veel. Je opa moet met zijn aquarium een gelukkig mens zijn geweest. Visjes in een kom zijn uit den boze, dus wat let je?! Je moet je wel rekenschap geven van de verantwoording, die je op je neemt. Vissen moeten worden verzorgd. Vissen moeten worden gevoerd. Niet elke dag, zelfs een weekje zonder voer zal ze geen kwaad doen als ze voor het overige tenminste goed worden verzorgd.
De mogelijkheden zijn legio en nog een beetje meer! Verwacht van mij dus geen kant-en-klaar plan. Een aquarium moet een beetje passen bij de eigena(a)r(esse).
Ik ben bezig om mijn eerste discusaquarium op te starten. Nu zou ik in de toekomst ook mee willen doen aan huiskeuringen. Waar kan ik het reglement vinden over het discusaquarium om uit te zoeken wat wel en niet thuishoort in dit aquarium? Ik kan bijvoorbeeld nergens iets vinden of beplanting wel of niet is toegestaan en zo ja, welke planten dan?
In een reglement opzoeken of planten wel of niet in een discusaquarium thuishoren, kun je niet. Omdat het er niet in staat. Dat is ook niet de bedoeling van het reglement. Dat is bedoeld om uit de doeken te doen hoe de keurmeester met de zaken in het aquarium omgaat om er vervolgens een oordeel aan te verbinden. 'Teruguit'lezend kun je er natuurlijk heel wat uit opmaken.
Of planten in een discusaquarium thuishoren, is er ook al niet uit te halen. Wel hoe de keurmeester planten in een discusaquarium zal beoordelen. Los van het keuringsverhaal is het al even moeilijk. De vijf verschillende discusvarianten en daar ook weer de ondersoorten van komen onderscheidelijk in zo verschillende biotopen voor, dat je niet kunt stellen: dit niet... en dat wel... Er komen discussen voor in water met kale rotsbodem, totaal zonder planten en ze komen voor op plaatsen waar een redelijke plantengroei is. Geen planten: de keurmeester zal het aquarium keuren in de zogenaamde categorie A3 (hoofdzakelijk dieren - tussen deze haakjes zij opgemerkt, dat het discusaquarium zonder planten hoe langer hoe meer in onbruik raakt; naar mijn mening terecht). Bepaal een biotoop naar de vindplaats van de discus en kies planten uit eenzelfde biotoop. Bij een goede aquariumvereniging weten ze van wanten.
Op het oppervlak van mijn aquarium drijven vele Pistia stratiotes. Hoe zorg ik ervoor, dat ze er zo mooi mogelijk uit blijven zien zonder te bealgen? Ik moet namelijk regelmatig de bealgde exemplaren verwijderen. Het lijkt er wel op, dat het bealgen sneller gaat naarmate er meer exemplaren dicht op elkaar groeien.
Zorg bij gebruik van dekruiten, dat er geen condens van de dekruiten op de sterk behaarde bladeren van de pistia's kan vallen. Bladeren waarop druppels komen te liggen, zullen plaatselijk wegrotten en op den duur helemaal vergaan. Als er geen dekruiten zijn, is het risico dat de bladeren aan de randen uitdrogen niet denkbeeldig. Ook dit heeft op den duur het wegrotten van het blad tot gevolg. Als de planten te dicht op elkaar drijven, zal er tussen de fraaie, afhangende wortelstructuren op den duur een zuurstofarm milieu ontstaan. Dat zal nog versterkt worden, doordat bladeren die half liggen te vergaan de aanwezige zuurstof verbruiken. Blauwe alg voelt zich in een zuurstofarm milieu, waarin ook nog eens veel voedingsstoffen aanwezig zijn, buitengewoon goed thuis.
Wat te doen?
- Maak een constructie, waarin het water langs de onderkant van de dekruiten wegglijdt, zodat het niet op de pistia's kan druppen. Een paar simpele nokken, waardoor de ruiten schuin naar de achter-, voor- of de zijkanten aflopen, zijn meestal voldoende. Daar waar de druppels in het water vallen, zijn ze ook nog met een strip glas, dat haaks op de ruit is gelijmd, verder naar een hoek te geleiden.
- Controleer de pistia's een paar maal in de week en neem de exemplaren met aantasting door druppels en/of uitdroging weg. Verwijder tegelijkertijd ook de exemplaren die in groei achterblijven. Nog een aantal exemplaren dat aan het verouderen is - herkenbaar aan een dikke, lange, centrale wortelstam, waaraan de andere wortels groeien - kunnen gerust ook weggenomen worden.
Ik ben nu al een tijdje bezig me te verdiepen in Dario dario ofte wel Badis badis bengalensis. De informatie die er te vinden is over dit kleine visje is echter summier. Gelukkig ben ik nu wel achter de basisbeginselen gekomen, zoals bij welke waterwaardes ze het beste gedijen, hoe ze het beste gehouden kunnen worden, de kweek en dat soort zaken. Ik twijfel echter nog een beetje. Ik heb een nanobakje, een Aqua-40. Ik twijfel nu of ik een biotoopje na wil bouwen met een harem dario's of dat ik er een minigezelschapsaquarium van ga maken door toevoeging van de door mij eveneens geliefde Corydoras pygmaeus. Echter, ik heb zwart, fijn grind op de bodem liggen. Is dat wel wenselijk voor deze visjes? En hoe reageren de de dario's op hun medebewoners? En andersom?
Of u nu besluit een soort biotoopaquarium te gaan inrichten of een gezelschapsaquarium zal toch uw eigen beslissing moeten zijn. Zwart, fijn grind op de bodem behoeft geen enkel probleem te zijn. Veel vissen stellen een donkere bodem op prijs. Zwart, fijn grind is meestal glas. U zult zich er dus van moeten overtuigen, dat het absoluut niet scherp is. Een Corydoras, die z'n baarddraden mist, is ernstig gehandicapt en op den duur waarschijnlijk ten dode opgeschreven. Geen scherp bodemmateriaal dus.
Hoe de bewoners op elkaar zullen reageren is altijd een kwestie van afwachten. Geen situatie is gelijk. Beplanting, schuilplaatsen, grootte van het aquarium, wel of geen drijfplanten: alles kan daarin een rol spelen.
Wat verstaat u onder een harem?.. Wat is een Aqua-40?
Even een blik in het web internet heeft geleerd, dat het door u bedoelde aquarium tot de allerkleinste gerekend moet worden. Dan lijkt het me erg overdreven te spreken van een harem voor Badis badis, visjes die toch behoorlijk interactief kunnen zijn. Om maar niet te spreken van agressief. Een stuk of vier lijkt me het uiterste. Ook daarbij nog Corydoras pygmaeus - hoewel klein - lijkt me niet gewenst.
Ik ben wat informatie op aan het zoeken over Nymphaea lotus (rode tijgerlotus). Nu vind ik in het Internet en in boeken toch wel wat verhalen, die niet met elkaar kloppen. Het ene verhaal zegt, dat de Nymphaea lotus uit Afrika komt, de andere zegt zowel uit Azië als Afrika. Dan vind ik iets verder weer een verhaal, dat de Aziatische soort weer tot een andere soort behoort (Verdcourt 1989). Wat is uw mening hierover?
Het verhaal Nymphea is een heel ingewikkeld geheel. Op de eerste plaats is er het probleem, dat de verschillende Nymphea-soorten heel moeilijk op naam te brengen zijn. Vooral als het om planten zonder bloeiwijze gaat, zoals we ze in onze aquaria aantreffen.
In de meeste gevallen hebben we, als het om aquariumplanten gaat, te maken met een soort uit het Nymphea lotus-complex. Dat is een groep Nymphea's, die nauw aan elkaar verwant zijn (ze zijn familie van elkaar). Nymphea pubescens en Nymphea rubra, die beide van Aziatische oorsprong zijn, en Nymphea lotus en Nymphea zenkeri, beide uit Afrika, maken er deel van uit.
Hoe dat familie van elkaar zijn precies in elkaar steekt, moet nog bestudeerd worden. De soorten zijn met enige zekerheid in deze groep onder te brengen door te letten op de bladschijf, die meestal mooi rond is. De drijfbladeren hebben een getande rand.
De echte Nymphea lotus is van huis uit Afrikaans. De kans dat je die te pakken hebt, is niet zo groot. De soort vormt snel en veel drijfbladeren, waardoor ze voor het aquarium ongeschikt is. Daarnaast is er nog de stellata-groep, gekenmerkt door bladeren, die toch min of meer in een punt uitlopen. Deze telt ten minste een Aziatische soort en een stuk of zes Afrikaanse vertegenwoordigers. Neem dan ook nog het gegeven, dat men de soorten onderling op allerlei manieren heeft gekruist, dan zal wel duidelijk zijn, dat je zonder echt ingewikkelde werkwijzen - met (elektronen)microscoop, celonderzoek en dna-studie - nooit meer tot een houdbare determinatie kunt komen.
Voor de praktijk van de aquariumhouder zij opgemerkt, dat de soorten voor gebruik in aquaria meestal wel de juiste naam dragen. Als ze al een naam hebben.
Hoe verzorgt een (goud)vis zijn huid? Wij kunnen geen bevredigend antwoord op deze vraag vinden.
In zijn algemeenheid is de natuur de verzorger van de vissenhuid. Een slijmhuid overdekt de eigenlijke huid en houdt alle ongewenste indringers en zaken 'buiten de deur'. Bij een gezonde vis blijft deze zich vernieuwen en aanvullen. Zij past zich ook aan aan de omstandigheden. Vandaar dat men vroeger wel hoorde, dat een toevoeging van wat zout (1 eetlepel/10 l) de slijmhuid stimuleerde en 'weerbaarder' maakte. Ik denk, dat dat niet beslist noodzakelijk is (lees: ik betwijfel het nut onder normale omstandigheden), maar kwaad kan het in ieder geval niet.
Dan kan een vis aangevallen worden door huidparasieten, die zich door de slijmhuid heen inkapselen in de echte huid. De vis zal zich hiervan trachten te ontdoen door te schuren over de bodem, langs decoratiematerialen en planten. Kans op succes is dan niet bijzonder groot. Ook in de natuur is een groot aantal dieren gekoloniseerd door parasieten. Voor gezonde en sterke dieren kan dat geen kwaad. Verzwakte en/of zieke dieren zullen op den duur het loodje leggen.
Sinds ik het aquarium leeg heb gehaald en alles schoongemaakt, zit er een rare, witte laag op het hout. Lijkt op uitgeplozen watten en het worden er steeds meer. Heb het al twee keer schoongemaakt: stenen en hout afgeborsteld. Maar alleen op het hout komt het steeds terug. Er zitten nog geen vissen in het aquarium, omdat ik niet weet of dit kwaad kan. Toen ik er kleine visjes in had, had ik er geen last van. Enig idee wat het kan zijn? Of wat ik eraan kan doen?
Waarschijnlijk zit er iets in het hout, wat vrijkomt nu het daartoe in staat is gesteld door het uitwendig schoongemaakte hout. Waarschijnlijk harsen of voedselstromen. Ze komen buiten het hout in aanraking met het water en veranderen in de beschreven substantie. Ik heb dat in soortgelijke situaties wel vaker gezien en gehoord. Gewoonlijk kan het geen kwaad, maar je bent wat dat betreft nooit voorzichtig genoeg. Is het hout uitgekookt? Zo ja, dan is het in ieder geval onschadelijk en zal het op den duur minderen en verdwijnen.