Ik kan niet direct vinden wat voor een vis de sumatraan is. Want die heb ik namelijk net gehaald voor mijn nieuwe aquarium. Ik weet niet wat voor een vis het is. Wat hij doet bij andere vissen?
De sumatraan (Barbus tetrazona) is een levendige en beweeglijke aquariumvis, die als hij echt volgroeid is een centimeter of 7 lang zal zijn. Het is best een populair visje vanwege zijn helder zwartgele kleurstelling. Sommige mensen worden op den duur een beetje zenuwachtig van zijn rusteloze zwemgedrag. Het is een scholenvisje, hetgeen betkent, dat hij zich pas echt goed op zijn gemak voelt als hij met een groepje van 8 tot 12/13 bij elkaar gehouden wordt. Soms jagen ze achter andere vissen aan en bijten aan hun vinnen. Maar dat kun je niet voorspellen. Dat hangt van het gezelschap, het voer en de grootte van het aquarium af. Daarom zou het verstandig zijn geweest eerst te achterhalen wat de gewoontes van deze vissen zijn en hoe groot ze uitgroeien en dergelijke.
Is het mogelijk om met behulp van hydrocultuurkorrels accenten aan te brengen in de bodem (decoratie)? Ik heb een beginnersbak/gezelschapsaquarium van 60x30x30 met een bodem van fijn, lichtgekleurd grind.
Alles is mogelijk in onze mooie hobby! Of hydrocultuurkorrsels nu het einde zijn als het om bodembedekking gaat, is natuurlijk de vraag. Ik kan/mag er natuurlijk niet aan voorbijgaan, dat zoiets afhankelijk is van de manier, waarop je met het materiaal omgaat en ook de persoonlijke smaak speelt een rol. Praktisch moet je er wel rekening mee houden, dat deze korrels heel licht zijn en dus moeilijk op hun plaats te houden zijn. Als het om de rode kleur gaat, is gravel misschien een alternatief.
Ik heb een aantal kikkers in mijn vijver, die een geluid maken waar ik helemaal gek van word. Het is geen kwaken, maar een enkele toon. De kikkers hebben een ruig velletje en zij dragen gele eitjes bij zich. Wat zijn dat voor kikkers en raak ik ze kwijt?
Het feit dat de dieren een eentonig geluid maken, wijst in de richting van een pad. Ook dat ruige velletje wijst daarop. Bij mijn weten is er in Nederland slechts één soort pad, die de eitjes in snoeren om het achterlijf gewonden met zich draagt, de vroedmeesterpad. Een in ons land betrekkelijk zeldzaam diertje. Staat op de lijst van beschermde diersoorten dus. De wetenschappelijke naam is Alytes obstetricans.
De mannetjes dragen de eisnoeren 3 tot 7 weken met zich mee op het land. Als de eitjes op het punt van uitkomen staan, gaat het mannetje naar het water en kruipen de larven uit het ei. Door deze speciale vorm van broedzorg is het risico, dat er iets met de eieren gebeurt minder groot. In de voortplantingstijd (mei-juni, dat klopt dus ook aardig) is de aanwezigheid van de vroedmeesterpad gemakkelijk te bepalen aan de hand van de hoge fluittoon. De soort is ook goed herkenbaar aan de verticale pupil en het duidelijk zichbare trommelvlies. De vroedmeesterpad komt van nature in Nederland alleen in Zuid-Limburg voor. In België komt hij meer voor. De vroedmeesterpad is een zeldzame Rodelijstsoort (status = kwetsbaar) en staat vermeld als streng beschermde soort in de Europese Habitatrichtlijn en als strikt beschermde soort in de Conventie van Bern.
Ik durf niet te beweren, dat het 100% zeker om de vroedmeesterpad gaat, daarvoor zou ik de beestjes moeten zien. Maar alles wijst in die richting. Deze wetenschap maakt misschien de geluiden al wat 'aangenamer' om te horen. Ik zou ze nog maar even verdragen. Nog even en de dieren verdwijnen weer zoals ze gekomen zijn om waarschijnlijk volgend jaar opnieuw op te duiken. Dat plaatst u wel voor de opgave verantwoord met het leven in uw vijver om te gaan. Eieren worden larven (een betrekkelijk grote dikkop) en die wordt weer een vroedmeesterpad. Ik zou me zielsgelukkig prijzen als ze mijn tuinvijvertje als exil uitkozen. Leusden ligt toch in de provincie Utrecht? Het voorkomen van de vroedmeesterpad daar is helemaal een zeldzaamheid. Hoewel... tegenwoordig weet je maar nooit. Ik las ergens, dat ze op andere plaatsen in Nederland, die daar geschikt voor zijn, zijn uitgezet. Dat zou bij u in de buurt wel eens kunnen zijn gebeurd.
Mijn kempvissen hebben een schuimnest, net gepaard en de eitjes zitten in het nest. Ze zijn nog niet uit, maar wat moet ik doen als de kleine kempvislarven er zijn? Ik heb namelijk nog een aquariumpje van 15 cm. Moet ik ze daarin doen? Of laat ik ze in het aquarium?
Ik zou op de eerste plaats het vrouwtje uit het aquarium halen en dat in een ander aquarium laten overblijven. Kempvismannetjes zijn namelijk fervente broedverdedigers en -verzorgers. Hij zal belletjes blijven blazen en het nest in tact proberen te houden. Dat is belangrijk, want het schuim bevat bepaalde stoffen, die beschimmelen of bederf van de eitjes tegengaan. Op den duur zal het nest toch uit elkaar vallen. Maar dan zijn de jongen allang uitgekomen. De eerste tijd zullen ze door vader verzameld blijven worden en steeds weer in het nest teruggespuwd. Op den duur is er geen houden meer aan. Ze gaan zelfstandig 'op pad', eerst dicht bij huis, maar allengs steeds verder weg. Als het goed is, doet het mannetje ze echter nog steeds geen kwaad.
Als ze voldoende te eten krijgen, zullen ze steeds groter worden. Zoeken ze echt hun eigen weg, dan zou u ze over kunnen brengen naar het andere aquarium, waar het vrouwtje dan weer kan worden uitgehaald.
Overigens is in kweken als deze het opfokvoer echt het probleem. Maar u hebt geluk; in de natuur is op dit moment (eind augustus) in vijvers, sloten en beken voldoende voer te vangen. Met een net dagelijks wat voer vangen en in het aquarium overbrengen moet te doen zijn. Uitzeven tot het voldoende klein is, verdient aanbeveling.
Ook kunt u infusoriën kweken of Artemia uit laten komen. Daar is het al ruim te laat voor, maar over twee dagen zult u ook nog voer nodig hebben. Onderschat het voederprobleem niet. Diertjes die de eerste dagen van hun leven niet genoeg te eten hebben gehad, blijven altijd achter.
Bij mij zwemt sinds 1973 een Synodontis nigrita, gekocht als een plm. 5 cm groot exemplaar. Hebt u enig idee hoe oud een dergelijke vis kan worden?
Ik denk, dat deze Synodontis een respectabele leeftijd heeft bereikt - van dik 30 jaar. Gefeliciteerd! Ik heb het idee, dat dit een record is. Heel erg veel is er niet bekend over de leeftijden, die aquariumvissen kunnen bereiken. En natuurlijk is er een aanmerkelijk verschil tussen de leeftijd in de natuur en de leeftijd in het aquarium. De laatste ligt meestal (veel) hoger dan die in de natuur. Ikzelf had ooit gedurende ongeveer 8 jaar een Apistogramma, terwijl ik bij een bezoek aan Zuid-Amerika ervaren heb, dat ze daar meestal de 2 jaar niet halen. Je zou dan geneigd zijn te denken, dat we het in de aquaristiek (de serieuze aquarianen dan tenminste) zo gek nog niet doen. Hoewel ook daar natuurlijk kanttekeningen bij te plaatsen zijn.
Wat voor soorten vissen zitten er in het Malawimeer behalve cichliden? En wat zijn hun namen?
Het is natuurlijk niet verwonderlijk, dat de andere vissen (niet-cichliden) uit het Malawimeer wat minder belangstelling genieten of bij veel aquariumliefhebbers totaal onbekend zijn. Toch zijn er een heel aantal wetenschappelijk beschreven: Aplocheilichthys johnstoni, Anguilla nebulosus, Bagrus meridionalis en een aantal vrij onbekende Barbus-soorten als B. banguelanis, B. innocens, B. johnstoni, B. macrotaenia, B. litamba, B. trimacualtus, waarbij de naam Barbus een verzamelnaam is voor een groot aantal op Barbus gelijkende soorten. Verder een aantal Bathyclarias-soorten, die de respectabele grootte kunnen bereiken van 1 meter en meer, Clarias-soorten, die ook vaak heel groot worden, Mastacembalus-soorten en voorts nog diverse killies.
Zijn zoetwatermosselen te plaatsen in een gezelschapsaquarium, waarin ook garnalen leven?
De temperatuur zal het probleem zijn. Zoetwatermosselen zijn dieren, die nogal wat zuurstof verbruiken (nodig hebben). In een gezelschapsaquarium is de temperatuur zo hoog, dat er te weinig zuurstof aanwezig is. De mosselen zullen sterven. Wat voor garnalen? Pas op, anders leggen die het loodje door de vervuiling veroorzaakt door de afgestorven mosselen.
Hoe oud kan een zebracichlide worden?
Hoe oud aquariumvissen kunnen worden, is nauwelijks onderzocht. Mij lijkt het ook nogal moeilijk om daar empirisch achter te komen (empirisch = door het te ervaren). Daar weet men dus niet zo erg veel van. Hier heb ik al eerder aangegeven bij mijn bezoeken aan Brazilië en Afrika ervaren te hebben, dat vissen in gevangenschap in ieder geval vaak een veelvoud van het aantal jaren oud worden dat ze in de natuur halen. Vissen in een aquarium, mits bij een verantwoordingsbewuste liefhebber, is zo verwerpelijk nog niet!
Er verschijnen regelmatig wel staatjes in aquariumtijdschriften en ook in websites (nu ook hieronder...). Over de betrouwbaarheid van informatie uit deze bronnen zou nog een aardige boom op te zetten zijn. Het bijgaande lijkt me niet onredelijk, maar ook niet meer dan dat. Verder brengt Northsea Fish een verband aan tussen uiterlijk en leeftijd. Interessant!
Dit is geen absoluut antwoord dus, maar toch wel iets, waar je mee uit de voeten kunt, hoop ik. O ja, die zebracichlide zal naar mijn inschatting toch zeker wel een jaar of 10/20 halen.
Levensverwachting van aquariumvissen in jaren
| Familie | Soort | Mogelijke leeftijd |
| Zalmpjes | Hyphessobrycon bifasciatus | 9 |
| Ctenobrycon spilurus | 14 | |
| Moenkhausia oligolepsis | 15 | |
| Leporinus friderici | 18 | |
| Erythrinus erythrinus | 22 | |
| Karperachtigen | Barbus semifasciolatus | 10 |
| Rasbora einthoveni | 11 | |
| Barbus ticto | 13 | |
| Labeo bicolor | 17 | |
| Modderkruipers | Acanthophthalmus kuhlii | 12 |
| Botia sidthimunki | 15 | |
| Botia manacanthus | 11-25 | |
| Meervallen | Corydoras meyersi | 13 |
| Brochis splendens | 13 | |
| Synodontis nigriventris | 13 | |
| Dianema longibarbis | 14 | |
| Synodontis malimaculatus | 26 | |
| Killivissen | Rivulus geayi syn. strigatus | 3 |
| Rivulus agilae | 3 | |
| Aphyosemion coeleste | 3,5 | |
| Aplocheilus panchax | 3-4 | |
| Roloffia occidentalis | 3-4 | |
| Levendbarende tandkarpers | Heterandria formosa | 1,5 |
| Xiphophorus evelynae | 2-3 | |
| Xiphophorus signum | 3-4 | |
| Xenotoca eiseni | 5 | |
| Labyrintvissen | Trichopsis vittatus | 3-6 |
| Trichogaster leeri | 14 | |
| Cichliden | Apistogramma borellii | 3,5 |
| Aequidens pulcher | 6 | |
| Symphysodon discus | 8-12 | |
| Astronotus ocellatus | 17 | |
| Andere | Enneacanthus chaetodon | 8 |
| Melanotaenia nigrans | 16 | |
|
De informatie komt van bekende aquaristen, openbare aquaria, dierentuinen en uit vakbladen. Tekst Wolfgang Voigt, bron Das Aquarium, 248, februari 1990 |
||
Ik wil in mijn aquarium (160x55x60) een Perubiotoop inrichten met als hoofdvis de bloedvlektetra. Het is moeilijk gegevens te vinden over wat voor soort planten en medebewoners in dezelfde biotoop leven. Veel gegevens over vissen en planten in de boeken en op internet zijn veel te summier om ze een exacte plaats van herkomst te geven. Veelal staat er Zuid-Amerika of Amazonegebied erbij. Ik zou mijn biotoop iets precieser in willen richten. Hopelijk kunt u mij verder helpen bij de keus van plant en vis voor een Perubiotoop.
Een bescheiden vlek op de kaart. In werkelijkheid 1.285.220 vierkante kilometers groot met de rivieren Rio Maranon, Rio Huallaga en Rio Ucayeli, die ongeveer vanaf Iquitos samen verder stromen als de Rio Amazon. Vanaf het noorden komt daar ook nog de Rio Napo bij; u weet wel van de Corydoras napoense. Verder naar het zuiden tref je ook nog de Desaquadero, die het Titicacameer verbindt met het Poopomeer in Bolivia. Een gigantisch, ja, werkelijk onvoorstelbaar groot en uitgestrekt gebied. Bovendien is de belangstelling daarvoor tot nu toe bijzonder klein geweest. Ook in de aquaristiek beginnen pas de laatste jaren enige berichten over planten en vissen aldaar binnen te sijpelen. Zoals u zelf al aangeeft vaag en moeilijk te duiden.
Als we er uw bloedvlektetra op dit moment even bijhalen, dan lezen we daarover in de Mergus Atlas, dat die afkomstig is uit Peru. Vragen die dan rijzen: waar in Peru, in welke van de genoemde rivieren, in welke niet, ook in de meren? Er zijn flinke hoogteverschillen in Peru; op welke hoogte wordt ze gevonden? Enz., enz.
Ik wil u absoluut niet ontmoedigen, maar de opgave. die u zichzelf stelt, lijkt me ondoenlijk of slechts na een leven lang zeer gerichte studie in te lossen. Ik zou dus het idee van een biotoopaquarium Peru laten varen en proberen een gezelschap van vissen zoeken, indien gewenst alle afkomstig uit Peru (daar zult u de handen al aan vol hebben). Zoek er Zuid-Amerikaanse planten bij, die het in de bak willen doen (meestal zacht-zuur). Of ga zeer gericht aan het lezen en zoeken op internet en in bibliotheken en noteer alles, wat u bij elkaar kunt krijgen. Mogelijk komt u na jaren studie tot een aanvaardbare invulling.
Een andere mogelijkheid is natuurlijk een paar jaar uw vakantie door te brengen in Peru en daar ter plekke al vissend, varend, op markten kijkend enz. de nodige kennis te verzamelen. Het laatste zou mij wel wat lijken, maar ik vrees dat mijn portemonnee wat minder enthousiast zal zijn.
Ik heb een terrarium dat overgaat in een aquarium: een bak van 110 l x 50 b x 110 h met een watergedeelte van 35 hoog en plm. 30 breed. Het water word gefilterd door een Eheim-buitenfilter en het propere water komt terug in de bak via een waterval, die kriskras door het landgedeelte loopt. Ik heb echter het volgende probleem.
Met een groepje neonkardinalen en enkele halfsnavelbekjes gaat alles reeds enkele maanden zeer goed. Ik probeerde echter een koppel scalares erbij te zetten en die kregen na enkele dagen aanvallen van een soort apatisch gedrag en stuiptrekkingen. Ook schuurden ze zich veelvuldig aan stronken en stenen. Ze deden ook heel schichtig en op andere momenten verbleven ze aan het wateropppervlak met samengeknepen vinnen. Eén scalare stierf en ik besloot om de andere er dan maar uit te halen. Nadien probeerde ik het nog eens met een koppel antennebaarsjes en die overkwam hetzelfde.
Zou het kunnen - of is het toeval, dat dit telkens gebeurde nadat een der Dentrobates-gifkikkers een bad nam? Zouden zij soms nog steeds een gif kunnen afgeven van hun slijmhuid aan het water, waarop sommige soorten wel en andere soorten niet reageren?
Van het door u geschetste probleem heb ik nog nooit gehoord. Weliswaar is evident, dat pijlgifkikkers in gevangenschap hun giftigheid al snel verliezen! Hoe snel is mij weer niet bekend. Men weet intussen, dat de giftigheid ontstaat onder invloed van bepaalde giftige stoffen (onder andere mierenzuur), die ze in de natuur opnemen. Als - zoals in een terrarium - de giftige stoffen niet meer kunnen worden opgenomen, verliezen ze hun giftigheid snel. We weten dit, omdat tot nu toe kikkers gedetermineerd werden aan de hand van het huidgif, dat afhankelijk van de soort verschilde. De methode bleek ondeugdelijk, waardoor de hele naamgeving van deze kikkersoorten op losse schroeven is komen staan, doordat de soort gif afkomstig was uit de omgeving van de kikker en dus niet kenmerkend voor de soort was. In mijn keurpraktijk heb ik nog nooit met gevallen als u beschrijft te maken gehad. Wat ik weer niet weet, is of het huidgif ook in water oplosbaar is. Maar de werking is wel afhankelijk van of het gif in de bloedbaan van het slachtoffer is opgenomen.
Samenvattend durf ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te stellen, dat de kwalen van uw vissen niet afkomstig zullen zijn van het gif van uw kikkers. Ook de ervaringen met de neontetra's en halfsnavelbekjes wijzen in die richting.